Groningers in het buitenland

Groningers in het buitenland

Groningers die naar het buitenland zijn geëmigreerd, waarom? En hoe bevalt het? Na Sandra in Portugal gaan we naar Rik in Zwitserland. Rik vertelt: na mijn opleiding in Nederland wilde ik een tijdje naar het buitenland. Ik ging naar Berlijn waar ik als assistent projectleider voor Nedam werkte. (Ballast Nedam is een bouw- en ontwikkelbedrijf dat zich richt op de nationale en internationale markt). In 1999 kwam ik bij een bouwbedrijf in Nederland terecht. Het bleef kriebelen, en ik wilde toch weer naar het buitenland. Ik kon een job voor zes maanden krijgen en ik kon kiezen uit drie landen: Finland, Rusland en Zwitserland. Fins en Russisch leer je niet zo snel. Ik sprak Duits en Frans en dus viel de keuze op die Schweiz!

door: Barbara Rodermond

Ik kon aan de slag als security medewerker van een luxe hotel in de stad Schönried. Ik ben niet meer teruggekomen naar Nederland, alleen nog een keer om alles af te handelen en ik ga natuurlijk jaarlijks naar vrienden en familie.

Na Schönried volgden diverse jobs in de horeca, onder andere in de Bayerischer Hof in München en in de Irische Taverne in Murten; dat was mijn eerste job in een pub en dat beviel me prima. Na een lange periode van intens werk wilde ik wel weer eens keer met vakantie. Helaas moest ik de reis na een half jaar afbreken, omdat het geld op was! Nadat ik terug kwam gaf de vader van mijn toenmalige vriendin ons een tip; de Mr. Pickwick Pub in Biel zocht medewerkers. We  werden beiden aangenomen. In 2005 kreeg ik een aanbieding om de Mr. Pickwick pub in Bern, de hoofdstad van Zwitserland, over te nemen.

Mr. Pickwick pub, Bern                                                                                                                                                 

de stad Bern

Tussentijds ben ik met mijn vriendin getrouwd. We hebben 2 lieve dochtertjes gekregen, Keira (2009) en Amalia (2007). Nadat mijn vrouw en ik uit elkaar gingen heb ik mijn huidige vrouw Chrige ontmoet, drie maanden voordat zij op wereldreis ging. Ik ben haar drie keer achterna gereisd, naar Thailand, Australië en Hawaï, waarna we samen teruggegaan zijn. Met Chrige ben ik getrouwd in 2020. We zijn  beiden motorrijders, en we hebben voor onze honeymoon twee Harley Davidsons gehuurd in Amerika en we zijn in een maand van Chicago naar Santa Monica gereden, een afstand van 4000km. (voor degenen die het niet weten; dat was de Historische Route 66). Met de Grand Canyon en Las Vegas erbij hebben we in totaal 6000 km afgelegd.

 

 

Ik ben daarna in Bern blijven werken, ik ben nu manager van de Mr. Pickwick Pub en dat bevalt me uitstekend. Ik heb een aantal loyale medewerkers, hoofdzakelijk uit Zwitserland, verder een paar Finnen en een Italiaan. In het top seizoen zijn er rond de twintig medewerkers, en in het laagseizoen ongeveer twaalf. De sfeer is uitstekend, we zijn een kleine familie naast onze eigen families. We hebben voornamelijk stamgasten en daar zit van alles tussen: van stratenmakers tot ambassadeurs, van militairen tot politici, van studenten tot gepensioneerden, zangers en atleten. We hebben ook veel internationale gasten. We werken het hele jaar door. Hier en daar een halve dag of een dag niet, maar anders…open! 

Hoe zijn de Zwitsers zo in het algemeen? De Zwitsers vertelt Rik, zijn werkers. Toen ik hier kwam in 1999, zeiden ze: de wereld werkt om te leven, wij leven om te werken. Nu is dat natuurlijk een beetje overdreven, maar er zit wel iets in. (doorsnee werkweek van 42 tot 45 uur, zonder de 1-1.5 uur middag pauze). Zwitserland leeft op een hoog niveau in een dubbel democratische politiek, wat betekent dat de bevolking zelf onderwerpen voor een referendum kan agenderen,  mits er een minimaal aantal handtekeningen behaald wordt. Hier stemt het volk vrijwel ALLES af. Hier en daar zijn ze vóór op de rest van de wereld, maar in bepaalde denkrichtingen nog steeds een beetje conservatief. Dat lijkt raar, maar als je het weet, kun je er goed mee omgaan. Close en koppig volkje. Net Groningers – maar dan wel een stuk minder liberaal; Je komt er niet zo snel in, als nieuweling. Dat duurt wel een poosje. Inleven is wel een stuk makkelijker als je Nederlander bent. Werk je dan ook nog in de horeca en blijf je een beetje jezelf….dan hoor je er sneller bij. Na 2008 konden Nederlanders helemaal niet meer stuk! In 2008 werden tijdens de EK voetbal alle wedstijden van het Nederlandse team in Bern gespeeld. Tijdens de eerste wedstrijd tegen Italië hadden we hier bijna 120.000 Nederlandse fans. Iets meer als Bern überhaupt aan inwoners heeft.

EK voetbal, 2008

Tijdens de tweede wedstrijd tegen Frankrijk waren het er meer dan 150.000, en bij de derde wedstrijd tegen Roemenië waren er nog 85.000 fans. Een tijd die niemand hier zal vergeten! Veel inwoners van Bern feestten mee en kleedden zich oranje, en na het toernooi bedankte burgemeester Tschäppät van Bern de Oranjefans voor de onvergetelijke ‘Oranjedagen’.

Dat was een top feestje, ze hebben het er nog steeds over!

 

 

 

 

Vorige bericht Terug Volgend bericht