Groningers in het buitenland

Groningers in het buitenland

Groningers die naar het buitenland zijn geëmigreerd, waarom? En hoe bevalt het? Sandra is degene die vandaag de spits afbijt in een serie gesprekken met Groningers die naar het buitenland vertrokken zijn.

Sandra (69) heeft een guesthouse in Portugal. Toen ze eind twintig was ging ze voor een vakantiebaan naar Portugal. Ze vertelt: ik werd verliefd op Lagos, een prachtig klein stadje aan de kust in de regio Algarve.

In de Algarve vond ik alles waar ik van houd; ik ben een natuurmens en hier was zon, zee en natuur. Hier zou ik wel een nieuw leven kunnen opbouwen, dacht ik.

Barbara Rodermond

Mijn werk en leven in Nederland waren een sleur geworden. Ik ben toen gaan reizen. Tijdens mijn reis werd ik enthousiast van de vele verse sappenbars in Zuid Amerika en dat inspireerde me. Zoiets zou ik zelf wel willen realiseren. Ik keerde terug naar Lagos (zie foto's)

Sandra gaat verder: mijn eerste project was een sappenbar. Het groeide uit tot een vegetarisch restaurant,  ‘Ao Natural’. Misschien wel het eerste vegetarische restaurant in de Algarve! Er kwam een terras bij, waar we ontbijt, lunch en diner serveerden. Gezond eten was nieuw en het liep als een trein. Het was een prima tijd, herinnert Sandra zich: we hadden zoveel energie, en alles liep goed.

Na een aantal jaren werd het wel vermoeiend, en toen gebeurden er een paar dingen tegelijk;  ik ontmoette een leuke man, en ik kreeg een aanbod om het restaurant te verkopen. Ik verkocht het en ik ging op vakantie met mijn vriend. We kregen een dochter, en ik heb me toen een aantal jaren aan het moederschap gewijd. Daarna gingen we weer reizen en kwamen we terecht in het zuidwestelijke gedeelte van de Algarve waar we niet ver van Lagos een lap grond met een paar oude boerenhuizen en stallen vonden. Het was een schitterende plek midden in de natuur, met amandel-, olijf- en vijgenbomen.

We hebben de boel opgeknapt, de oude boerenwoningen in rustieke stijl gerenoveerd, en dat was het begin van het huidige guesthouse Monte Rosa. Het liep vanaf het begin goed. Al verliep niet alles zo gemakkelijk, zo was het verkrijgen van bouwvergunningen erg gecompliceerd. 90% van onze gasten zijn Nederlanders. We zijn het hele jaar bezet omdat we ook openstaan voor overwinteraars.

Sandra vervolgt: Er is geen betere plek dan Portugal. Wel was het vroeger leuker. Nu is alles haastiger. Lagos is nog steeds een leuk stadje, maar het is wel rommeliger geworden door de vele toeristen.

De gasten van mijn guesthouse denken dat je hier als eigenaar een soort van vakantie hebt, maar niets is minder waar; het  is hard werken en het is hectisch. Je wilt dat je gasten het naar hun zin hebben en dat maakt dat je bijna dag en nacht bezig bent. Verder is de bedrijfsvoering veel intensiever en kost het veel meer tijd dan toen ik begon.

Ik ga regelmatig naar Nederland, en ik heb nu ook weer een woning in Groningen. Ik heb het geluk dat ik een erg leuk team heb in Portugal dat de boel draaiende houdt als ik in Nederland ben.

Ik ben nu een tijdje in Groningen geweest. Ik ben goed uitgerust, en ga nu ik weer een aantal maanden naar Portugal.

Ik ben dit jaar 69 geworden, en ik wil eigenlijk langzamerhand stoppen met werken. Het is niet dat ik uit Monte Rosa weg wil hoor, het is een heerlijke plek. Maar ik ben op zoek naar een mede-eigenaar. Ik zou hier willen komen om dingen te doen waar ik nooit voldoende tijd voor had: een beetje vakantie te houden, vaker een gezellig  praatje maken met de gasten, en een beetje tuinieren.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vorige bericht Terug Volgend bericht