Bewustzijn

Bewustzijn

wat is dat eigenlijk?
 

Als puber van een jaar of vijftien/zestien was ik nogal bezig met elementaire levensvragen.
Waarschijnlijk hoort dat bij die leeftijd.

Zoals: Wat is de zin van het leven? Wat is bewustzijn?
En: wat voor doel moet je jezelf in godsnaam voor de toekomst stellen?
En waarom zou je dat zo nodig moeten doen?
En: wat wil ikzelf eigenlijk?
Helaas: ik had geen flauw benul!
 

Tekst:  Pieter Jan Bakker

Allemaal vragen die je je op die leeftijd stelt voordat je onontkoombaar de adolescentie in gaat. Die ga je argeloos in en met een volstrekt onbenul van wat er komen gaat.
 

En zo loop je de eerste averij in jouw leven op.
Je eerste grote liefde die je nooit meer vergeet en die jou in al je nieuwe relaties blijft achtervolgen? En die je na jaren weer ontmoet, opvlamt…. en toch weer eindigt.
 

Zo verbruik je vaak de jaren die je door de goden gegeven zijn. Voor de één eindigt dat in een super-begrafenis of crematie, met veel palaver en emotie.

Voor de ander in een naamloos graf door de gemeente betaald.
Met in sommige gemeenten een Stadsdichter(es) die dan een ‘passend’ gedicht voordraagt.

Dat is mooi
In Groningen hebben we die luxe al jaren.
René Luth is mijn favoriet.
Als die aan mijn graf t.z.t. een gedicht zou kunnen/willen voordragen?
Dan kan ik in alle rust overvaren naar het hiernamaals. (wat of waar dat dan ook is!)

Maar nu ben ik zoals gewoonlijk wel weer heel erg ver afgedwaald van het onderwerp waar ik het over wilde hebben: nl: Bewustzijn.

Ik groeide op aan de Rijksstraatweg in Haren vlak bij Sassenhein.
Achter ons huis was toen in die tijd nog een stuk weiland, vervolgens een boomgaard en daarna een stuk ruraal land dat er nog precies zo lag sinds de laatste ijstijd 10.000 jaar geleden voorbij was.
(Net zoals Appélbergen, ook zo’n eind-morene uit diezelfde tijd)
Daarna kwam de Lutsborgweg, toen nog een onvervalste zandweg met nog maar een paar huizen.
Zelfs een verhard fietspad ontbrak toen nog.
Inmiddels is dat allemaal volgebouwd met bungalows en 4-onderéénkap-rijtjeshuizen met allemaal een eigen klein tuintje.
Fantastisch……???
Toeval? Eén van mijn vroegere liefdes woont daar nu. Small world!


Maar…in die tijd, die nooit meer zal terugkeren, (zoals het tuinpad van mijn vader), woonden zowel links als rechts van ons boeren.
Met nog echte boerderijen!
Dat kun je je nu niet meer voorstellen als je er eens gaat kijken.
De rechterboer was een bouwboer maar de linkerboer was een veeboer.
Had koeien in de weilanden links van die boomgaard.
En dat intrigeerde mij: die koeien stonden daar maar.
Dag en nacht, …hoefden niets te doen.
Alleen maar te grazen, gras van de ene maag naar de andere verplaatsen (ik wist ook al wel van de lebmaag enz.).
En dan dacht ik: die koeien hebben zonder twijfel toch ook een soort bewustzijn?
Heel diffuus misschien en zonder te halen ‘targets’.
Maar ondertussen houden die super-relaxte beesten het al wel eeuwen vol in onze vaak opgefokte maatschappij!
En bij regen en storm gaan ze gezellig bij elkaar staan met hun kont tegen de wind in.
Wie doet je wat?
Misschien wordt het tijd dat we daar toch maar eens een voorbeeld aan nemen?
En dan bedoel ik niet het herkauwen, maar aan denken op langere termijn aan de toekomst.
Op een open manier. Geen targets!
Laat Uw fantasie het werk doen!
Op mijn leeftijd vooral voor die van onze kinderen en kleinkinderen.
Wat ik als puber maar niet onder de knie kreeg.
Maar wat let je?
Het is nooit te laat!
Carpe diem,
pluk de dag

don’t hurry, be happy!
Nou ja…mijn vrijpostige vrije versie van Bagwan dan!
Beijum 28-05-2021
 
PS.: Descartes...Ik denk, dus ik ben……… denk ik! PJ
       Denk daar maar eens over na!

Later bericht Overzicht Eerder bericht